துணைவேந்தர் நியமன சர்ச்சை: உயர்கல்வி அரசியலா? கல்வி நிர்வாகமா?அதிகார யுத்தம்; அவல நிலையில் பல்கலைக் கழகங்கள்!
ஷேக் முகைதீன்
இணை ஆசிரியர்
தமிழக உயர்கல்வித் துறையில் நீண்ட காலமாக நீடித்து வரும் துணைவேந்தர் நியமன சர்ச்சை தற்போது மீண்டும் தீவிர அரசியல் விவாதமாக மாறியுள்ளது. மாநில அரசுக்கும் ஆளுநர் மாளிகைக்கும் இடையிலான அதிகார மோதல், பல்கலைக்கழகங்களின் நிர்வாகத்தை நேரடியாக பாதித்து வருவதாக கல்வியாளர்கள் குற்றம்சாட்டுகின்றனர்.
சமீபத்தில் உயர்கல்வி அமைச்சர் பெ.விஸ்வநாதன் வெளியிட்ட கருத்துகள் இந்த விவகாரத்தை மேலும் அரசியல்மயமாக்கியுள்ளதாக எதிர்க்கட்சிகள் மற்றும் கல்வித்துறை வட்டாரங்கள் கூறுகின்றன. ஆனால் இந்த பிரச்சினையின் மையத்தில் இருப்பது வெறும் அதிகாரப் போட்டி மட்டுமல்ல; தமிழக பல்கலைக்கழகங்களின் எதிர்காலமும், மாணவர்களின் கல்வித் தரமும் என்பதே முக்கியமான உண்மையாகும்.
துணைவேந்தர் நியமனத்தில் என்ன பிரச்சினை?
பொதுவாக மாநில பல்கலைக்கழகங்களில் துணைவேந்தர் (Vice Chancellor) நியமன அதிகாரம் ஆளுநரிடம் உள்ளது. பல்கலைக்கழக வேந்தராக (Chancellor) செயல்படும் ஆளுநர், தேடல் குழு பரிந்துரைக்கும் பட்டியலில் இருந்து துணைவேந்தரை தேர்வு செய்து நியமிப்பார்.
ஆனால் தமிழக அரசு, மாநில அரசின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கும் பல்கலைக்கழகங்களில் துணைவேந்தர் நியமன அதிகாரம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசிடமே இருக்க வேண்டும் என்ற நிலைப்பாட்டை முன்வைத்து சட்டத் திருத்தங்களை கொண்டு வந்தது. இதன்மூலம் முதலமைச்சருக்கு துணைவேந்தர் நியமன அதிகாரம் வழங்கும் முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது.
இந்த சட்டத் திருத்தங்களுக்கு எதிராக தொடரப்பட்ட வழக்கில், சென்னை உயர்நீதிமன்றம் இடைக்கால தடை விதித்தது. பின்னர் இந்த விவகாரம் உச்சநீதிமன்றம் வரை சென்றது.
கல்வி அமைப்புகளை முடக்கிய அதிகார மோதல்.
இந்த அதிகாரப் போட்டியின் நேரடி விளைவு பல்கலைக்கழகங்களில்தான் வெளிப்பட்டது. தமிழகத்தின் பல முக்கிய மாநிலப் பல்கலைக்கழகங்களில் நீண்ட காலமாக நிரந்தர துணைவேந்தர்கள் இல்லாத நிலை உருவானது.
கல்வியாளர்களின் தகவலின்படி, 22 மாநிலப் பல்கலைக்கழகங்களில் 14-க்கும் மேற்பட்ட பல்கலைக்கழகங்கள் ஒரு ஆண்டு முதல் மூன்று ஆண்டுகள் வரை நிரந்தர துணைவேந்தர் இல்லாமல் செயல்பட்டுள்ளன.
இதன் விளைவாக:
– நிர்வாக முடிவுகள் தாமதமடைதல்
– பேராசிரியர் பணியிடங்கள் நிரப்பப்படாத நிலை
– ஆராய்ச்சி திட்டங்கள் பாதிப்பு
– நிதி ஒதுக்கீடு மற்றும் திட்ட அமலாக்க சிக்கல்கள்
– கல்வித் தரத்தில் வீழ்ச்சி
– மாணவர் நலத்திட்டங்களில் தேக்கம்
போன்ற பல பிரச்சினைகள் உருவாகியுள்ளதாக கல்வியாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.
அரசியல் தலையீடா? பல்கலைக்கழக சுயாட்சியா?
இந்த விவகாரத்தில் இரு தரப்பினரும் வெவ்வேறு வாதங்களை முன்வைக்கின்றனர்.
மாநில அரசு, மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுக்கே பல்கலைக்கழக நிர்வாகத்தின் மீது பொறுப்பு இருக்க வேண்டும் என வலியுறுத்துகிறது. மாநில நிதியில் இயங்கும் பல்கலைக்கழகங்களின் நிர்வாகத்தில் மாநில அரசின் பங்கு அதிகமாக இருக்க வேண்டுமென்றும் கூறுகிறது.
மறுபுறம், ஆளுநர் ஆதரவு வட்டாரங்கள் மற்றும் சில கல்வியாளர்கள், பல்கலைக்கழகங்களை அரசியல் செல்வாக்கிலிருந்து பாதுகாக்க வேண்டும் என்றும், துணைவேந்தர் நியமனத்தில் சுயாதீன தன்மை அவசியம் என்றும் வாதிடுகின்றனர். UGC விதிமுறைகளுக்கு ஏற்ப தேடல் குழு முறையே தொடர வேண்டும் என்றும் அவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
உண்மையான கேள்வி என்ன?
இந்த விவகாரத்தில் மாநில அரசா? ஆளுநரா? என்ற கேள்வியை விட, பல்கலைக்கழகங்கள் எப்படி மீட்கப்பட வேண்டும் என்பதே முக்கியமான கேள்வியாக மாறியுள்ளது.
ஏனெனில் தற்போது பல கல்வியாளர்கள் முன்வைக்கும் கருத்து ஒன்றே:
“அதிகாரப் போட்டியில் வெல்வது யார் என்பது முக்கியமல்ல; மாணவர்களின் எதிர்காலத்தை பாதுகாப்பதே முதன்மை.”
பல்கலைக்கழகங்களில் நிரந்தர நிர்வாகம், வெளிப்படையான துணைவேந்தர் தேர்வு முறை, ஊழலற்ற கல்வி நிர்வாகம், ஆராய்ச்சி மேம்பாடு மற்றும் கல்வித் தர உயர்வு ஆகியவை உடனடியாக கவனிக்கப்பட வேண்டிய அம்சங்களாக உள்ளன.
முடிவுரை:
தமிழக உயர்கல்வித் துறையில் நடைபெற்று வரும் துணைவேந்தர் நியமன சர்ச்சை வெறும் சட்டப் போராட்டமோ அல்லது அரசியல் விவகாரமோ அல்ல. அது மாநிலத்தின் கல்வி எதிர்காலத்துடன் நேரடியாக தொடர்புடையது.
அரசியல் அதிகாரம் யாரிடம் இருக்க வேண்டும் என்ற விவாதத்தைத் தாண்டி, பல்கலைக்கழகங்களின் சுயாட்சி, நிர்வாகத் திறன், கல்வித் தரம் மற்றும் மாணவர்களின் நலன் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டு தீர்வு காணப்பட வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது.
அதிகார யுத்தம் தொடர்ந்தால் பாதிக்கப்படுவது அரசியல்வாதிகள் அல்ல; தமிழகத்தின் அடுத்த தலைமுறை மாணவர்களும், உயர்கல்வி அமைப்புகளுமே என்பதே கல்வியாளர்களின் வேதனையான எச்சரிக்கையாக உள்ளது.
