ஒரு காலத்தில் இந்திய தொலைக்காட்சி செய்திகளின் நம்பகத்தன்மைக்கு இணையான பெயராக இருந்தது NDTV. அதன் முகமாக விளங்கிய டாக்டர் பிரனாய் ராய் — தேர்தல் பகுப்பாய்வை அறிவியல் முறையில் மக்களிடம் கொண்டு சென்றவர், செய்தியை தரவுகளால் விளக்கியவர், ஆங்கிலம் அறியாத பொதுமக்களையும் ஈர்த்தவர். ஊடகம் என்றால் என்ன, அதன் பொறுப்பு என்ன என்பதை ஒரு தலைமுறைக்கு உணர்த்தியவர்.
ஆனால் இன்று அந் மனிதர், பிரதான ஊடக மேடையிலிருந்து விலகி, குறைந்த அளவிலான தளங்களில் கருத்து பகிரும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருக்கிறார். இது ஒரு தனிநபரின் வீழ்ச்சியா? அல்லது ஒரு அமைப்பின் மாறுபட்ட முகமா?
இந்த மாற்றத்தை புரிந்து கொள்ள நாம் உணர வேண்டியது — இது ஒரு ஒரே காரணத்தின் விளைவு அல்ல.
சட்டப்பூர்வ வழக்குகள், நிதி அழுத்தங்கள், கார்ப்பரேட் கையகப்படுத்தல்கள், மற்றும் அரசியல் சூழ்நிலை — இவை அனைத்தும் இணைந்த ஒரு சூழல்.
ஒரு பக்கம், NDTV மீது எழுந்த நிதி மற்றும் ஒழுங்குமுறை குற்றச்சாட்டுகள்;
மற்றொரு பக்கம், பெரிய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் ஊடகத் துறையில் அதிகரித்த கட்டுப்பாடு;
இவற்றுக்கு நடுவில், அரசியல் அழுத்தங்கள் பற்றிய குற்றச்சாட்டுகள்.
இதன் முடிவாக, ஒரு காலத்தில் சுயாதீன குரலாக இருந்த ஊடகம், இன்று கட்டுப்பாட்டின் கீழ் சென்றுவிட்டதா என்ற கேள்வி எழுகிறது.
பிரனாய் ராய் குறித்து பேசும் போது, பலர் 2002 குஜராத் கலவரங்களை நினைவில் கொள்கிறார்கள். அந்த நிகழ்வுகளை நேர்மையாக ஒளிபரப்பியதற்கான “விலை” இதுவா என்ற அரசியல் கருத்தும் வலுவாக உள்ளது. ஆனால் இதை நிரூபிக்கும் உறுதியான ஆதாரங்கள் இல்லாத நிலையில், இது ஒரு perception — உணர்வு சார்ந்த அரசியல் விளக்கம்.
ஆனால் முக்கியமானது அந்த விவாதம் அல்ல.
முக்கியமானது — இன்று ஊடகங்கள் எங்கே நிற்கின்றன என்பதே.
ஊடகம் — ஜனநாயகத்தின் நான்காம் தூண்.
ஆனால் அந்த தூண்,
– அரசியல் அழுத்தத்தால் சாய்ந்தால்?
– கார்ப்பரேட் ஆதிக்கத்தில் சிக்கினால்?
– TRP மற்றும் வருமானத்தின் அடிமையாக மாறினால்?
அப்போது செய்தி ஒரு “பொருள்” ஆகி விடுகிறது. உண்மை ஒரு “விருப்பம்” ஆகி விடுகிறது.
இன்று இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, உலகளாவிய அளவில் கூட இந்த மாற்றம் தெளிவாக தெரிகிறது.
சில ஊடகங்கள் இன்னும் சுயாதீனமாக செயல்படுகின்றன.
ஆனால் பலர் — நேரடியாக அல்லாத கட்டுப்பாடுகளுக்குள் செயல்பட வேண்டிய சூழலில் உள்ளனர்.
பிரனாய் ராய் கதையை நாம் ஒரு தனிப்பட்ட சம்பவமாக மட்டும் பார்க்கக் கூடாது.
அது ஒரு எச்சரிக்கை சின்னம்.
“உண்மையை பேசும் குரல்கள் குறைந்து கொண்டே போகிறதா?”
“அல்லது அவற்றை நாம் கேட்காமல் விட்டுவிட்டோமா?”
இந்த கேள்விகளுக்கு பதில் தேட வேண்டியது ஊடகவியலாளர்களுக்கு மட்டுமல்ல — மக்களுக்கும் கூட.
ஏனெனில்,
சுதந்திரமான ஊடகம் இல்லாத ஜனநாயகம்.
வெறும் வடிவம் மட்டும்.
உள்ளடக்கம் இல்லை.
ஷேக் முகைதீன் – இணை ஆசிரியர்.
